Aneks kuchenny o powierzchni czterech, pięciu metrów kwadratowych wymaga innej logiki projektowania niż mała kuchnia. Nie chodzi o zmieszczenie mniejszej liczby szafek, tylko o rezygnację z części standardów i zastąpienie ich rozwiązaniami o wyższej gęstości funkcji.

Zmień głębokość zabudowy

Standardowe 60 cm nie jest obowiązkowe. Na odcinku bez zlewu, płyty i zmywarki moduł o głębokości 40 cm mieści talerze, kubki i zapasy, a oddaje 20 cm przejścia. W kawalerce to często różnica między wygodnym a niemożliwym poruszaniem się.

Blat można wtedy poprowadzić na pełnej głębokości 60 cm, tworząc lekki nawis nad płytszymi korpusami - powierzchnia robocza zostaje, a dolna bryła jest smuklejsza.

Sprzęt AGD w mniejszym formacie

  • płyta dwupolowa o szerokości 30-45 cm zamiast czteropolowej,
  • piekarnik kompaktowy 45 cm wysokości albo piekarnik z funkcją mikrofalówki,
  • zmywarka 45 cm, w pełni wystarczająca dla jednej lub dwóch osób,
  • lodówka o głębokości 55 cm lub podblatowa z osobną zamrażarką w słupku,
  • zlew jednokomorowy 40-45 cm z ociekaczem w formie maty, nie stałej płyty.

Sam wybór mniejszych urządzeń potrafi odzyskać 50-70 cm zabudowy - czyli cały dodatkowy moduł na przechowywanie.

Ukrycie strefy roboczej

W mikroapartamencie kuchnia jest widoczna z każdego miejsca, także z łóżka. Dlatego warto przewidzieć możliwość jej zamknięcia. Najczęściej stosowane rozwiązania to fronty składane lub przesuwne zabudowujące cały aneks, rolety meblowe oraz wysoka szafa z frontem otwieranym w bok, w której chowa się blat roboczy z ekspresem i czajnikiem.

Alternatywa tańsza i równie skuteczna: jednolity kolor frontów zgodny ze ścianami, brak uchwytów i zabudowa doprowadzona do sufitu. Aneks wtedy wizualnie znika, nawet jeśli formalnie pozostaje otwarty.

Przechowywanie w pionie

Skoro brakuje długości ściany, jedynym kierunkiem rozbudowy jest wysokość. Zabudowa do sufitu z dwoma poziomami szafek górnych to podstawa. Górny poziom, powyżej 190 cm, przeznacza się na rzeczy sezonowe, a drabinkę chowa w wąskiej szczelinie 15 cm obok lodówki.

Pomagają też wąskie moduły z wysuwem: 15 cm na butelki i przyprawy, 20 cm na folie i chemię. Mieszczą się w miejscach, które w innym przypadku zostałyby zaślepione.

Blat, który się powiększa

W aneksie powierzchnia robocza jest zwykle mniejsza niż zalecane minimum. Rozwiązania tymczasowe działają tu najlepiej:

  • wysuwany blat na prowadnicach, chowany pod głównym,
  • deska nakładana na zlew, powiększająca strefę przygotowania,
  • blat opuszczany zamocowany do ściany lub do boku zabudowy,
  • stół na kółkach chowany pod blat, pełniący funkcję wyspy na czas gotowania.

Miejsce do jedzenia

Pełnowymiarowy stół rzadko się mieści. Sprawdzają się: wąski blat przy oknie o głębokości 35-40 cm z dwoma hokerami, stół ścienny opuszczany oraz przedłużenie blatu kuchennego o 25-30 cm tworzące bar. Wymiary siedzisk i nawisów podaliśmy w tekście o barze kuchennym.

Wentylacja w otwartym mikroapartamencie

Przy kuchni otwartej na pokój dzienny i sypialny zapachy stają się problemem większym niż w typowym mieszkaniu. Okap wyciągowy o odpowiedniej wydajności jest tu ważniejszy niż jego wygląd. Jeżeli nie ma możliwości poprowadzenia kanału, pochłaniacz z filtrem węglowym wymaga częstszej wymiany wkładów. Szczegóły opisaliśmy w poradniku o wentylacji w kuchni.

Materiały i kolorystyka

Im mniejsze wnętrze, tym bardziej opłaca się ograniczyć liczbę materiałów. Jeden kolor frontów, jeden materiał blatu prowadzony też na panel ścienny i brak uchwytów dają wrażenie większej przestrzeni. Kontrast lepiej wprowadzać oświetleniem i tekstyliami niż podziałem zabudowy na kilka barw.

Pozostałe rozwiązania dla małych wnętrz zebraliśmy w tekstach o optymalizacji małej kuchni i o meblach do małych pomieszczeń. Zabudowy aneksów kuchennych w kompaktowych mieszkaniach realizuje między innymi krakowska pracownia Meblex II w zakresie mebli kuchennych i kuchni na wymiar.